Przejdź do treści
← Wszystkie felietony

ARCHIWA I WŁADZA / 21.11.2026

Polska w cieniu przepowiedni. Kto widział wojnę, kto obiecywał nam ocalenie?

Gdybym mógł posadzić przy jednym stole Krzysztofa Jackowskiego, ojca Klimuszkę, Stefana Ossowieckiego i Aloisa Irlmaiera, zacząłbym od mapy. Bez świec, bez muzyki, bez dymu. Poprosiłbym każdego, żeby zaznaczył na niej Polskę i powiedział dokładnie: tędy przejdzie wojna, tutaj się zatrzyma, stąd trzeba uciekać. Dopiero później zapytałbym o datę.

To oczywiście wyobrażona rozmowa. Ale pytanie jest rzeczywiste. W obiegu krążą przepowiednie o Polsce ocalonej, Polsce podzielonej, Polsce przemierzanej przez obce armie i Polsce, do której uciekają mieszkańcy zniszczonego Zachodu. Jedna ojczyzna, kilka wzajemnie wykluczających się przyszłości. A przecież każdą z tych opowieści ktoś przedstawia jako szczególnie przekonującą.

Interesują mnie ich szczegóły. Który jasnowidz rzeczywiście wymieniał Polskę? Który mówił o Czechach, Niemczech albo Rosji, a nasz kraj dopisali komentatorzy? Czy osławione trzy dni ciemności oznaczały długość wojny? I skąd bierze się pewność, że dawna wizja dotyczy właśnie naszej przyszłości, skoro równie dobrze mogła opisywać lęki człowieka żyjącego przed pierwszą albo drugą wojną światową?

Nie będę udawał, że da się zamknąć w jednym tekście wszystkie przepowiednie świata. Można natomiast zrobić coś znacznie ciekawszego niż kolejna lista nadciągających katastrof: porównać ich treść z tym, co rzeczywiście zachowało się na papierze.

Polska, którą wojna ma ominąć

Zacznę od opowieści najbardziej kojącej. Ojcu Andrzejowi Czesławowi Klimuszce przypisuje się zapowiedź wojny w Europie, która nie przejdzie przez terytorium Polski. W prasowych omówieniach sąsiaduje ona z wizją naszego kraju jako miejsca odrodzenia i przyjazdu cudzoziemców. W kompilacji Fundacji Nautilus przytoczono również wypowiedź odsyłającą do książki Moje widzenie świata: gdyby mógł wybrać kraj do życia na kolejne dziesięciolecia, wybrałby Polskę.

To konkretny kierunek przekazu: europejskie nieszczęście i względne polskie ocalenie. Nie znajduję tu jednak uprawnienia do narysowania współczesnej mapy bezpiecznych powiatów. W obiegu wtórnym krążą także obrazy morskiej przeprawy żołnierzy i cierpienia we Włoszech. Nie wynika z nich automatycznie polska droga przemarszu rosyjskich wojsk. Tym bardziej nie należy zamieniać opisu wyglądu żołnierzy w identyfikację dzisiejszego narodu albo społeczności.

Podobną nadzieję przypisywano niemieckiej mistyczce Teresie Neumann. W powojennych relacjach miała zapewniać polskich rozmówców, że nawet kolejny światowy konflikt nie zniszczy Polski. Ważne słowo brzmi tutaj: relacje. Późniejszy artykuł podający nazwisko biskupa Józefa Gawliny pozostaje śladem prowadzącym do sprawdzenia, a nie protokołem rozmowy przeprowadzonej po wojnie.

Inaczej rozkłada akcenty Anna Dąmbska. W publikowanym pod jej nazwiskiem przekazie krótka wojna poprzedza katastrofy, a ich groza może ominąć Polskę pod warunkiem narodowej solidarności: pomocy potrzebującym, gościnności i dzielenia się tym, co się posiada. Ocalenie zależy tu od zachowania ludzi. To zupełnie inny sens niż zapewnienie, że samo położenie Polski na mapie gwarantuje bezpieczeństwo.

U Rozalii Celakówny warunkiem ratunku jest intronizacja i uznanie panowania Chrystusa. Przekazy odnoszone do lipca tysiąc dziewięćset trzydziestego ósmego roku przedstawiają katastrofę obejmującą państwa, po której Polska może pozostać ocalona. W relacji wiązanej z lutym następnego roku pojawia się natomiast płonąca granica polsko-niemiecka, od Śląska po Pomorze, oraz ogień obejmujący Niemcy. Nie są to dwie identyczne sceny. Połączenie ich w pojedynczy komunikat „Polsce nic nie grozi” usuwa z opowieści i ogień, i warunek.

Zofia Nosko, znana jako Centuria, pojawia się w obiegu z obrazem Polski wychodzącej zwycięsko z zamieszania i przyjmującej ludzi szukających ratunku. Na stronie poświęconej jej pismom udostępniono również fragment o niewykorzystaniu arsenału atomowego i o innej, katastrofalnej karze. Ta rozbieżność wobec popularnych opowieści o powszechnej wojnie nuklearnej zasługuje na uwagę. Nie każdy przekaz mistyczny przewiduje bowiem użycie atomu.

Do tego kręgu należy anonimowa „Podlasianka”. Przypisywano jej wojnę ludów Azji z Europą, późniejszy pokój oraz europejską wspólnotę ze stolicą w Warszawie. Częstochowa miała zostać stolicą samej Polski. Włoskiemu zakonnikowi Lodovico Rocca przypisywano z kolei powojenne odrodzenie Polski jako znaczącego mocarstwa. W jego przypadku nawet biografia postaci i najwcześniejsze wydania wymagają dalszego badania.

Powtarza się tutaj fascynujący motyw: katastrofa świata prowadzi do wyniesienia kraju, który wcześniej cierpiał. Proponuję potraktować go jako osobny temat badawczy. Być może obok lęku przed wojną działa w tych opowieściach potrzeba dziejowej sprawiedliwości. To moja propozycja interpretacji, a nie rozstrzygnięcie, skąd miały pochodzić czyjeś widzenia.

Wojny, które już przeszły przez nasze ziemie

Przepowiednie o wojnie w tej części Europy istniały na długo przed internetem. Wernyhora, legendarny ukraiński wieszcz, miał zapowiadać klęski Polski, a potem jej odrodzenie. W jednej z krążących wersji Polacy wspólnie z Anglikami i Turkami idą przez Kijów przeciw Moskwie. Dniepr staje się miejscem wielkiej rzezi. Trudno o bardziej bezpośredni związek z obszarem dzisiejszej wojny rosyjsko-ukraińskiej.

Nie wolno jednak przeskoczyć od podobieństwa mapy do daty wydarzenia. Wersje przepowiedni Wernyhory żyły w sporach politycznych dziewiętnastego wieku. Obraz sojuszu polsko-turecko-brytyjskiego trzeba czytać również w tamtym kontekście. Mówi on wiele o wyobraźni ludzi oczekujących upadku rosyjskiej dominacji. Nie otrzymujemy przez to kalendarza następnej kampanii wojennej.

Tak zwany Eustachiusz, przedstawiany jako dawny przeor benedyktyński, miał widzieć Polskę ranioną przez sprzymierzone drapieżniki: północnego lwa i czarnego orła. Tradycja przypisuje tekst piętnastemu wiekowi, a opracowania wskazują niemiecką kopię z tysiąc siedemset pięćdziesiątego ósmego roku. To przekaz o ciosach zadawanych Polsce, jej niewoli i późniejszym odrodzeniu. Przypisywanie każdemu zwierzęciu konkretnego współczesnego państwa wymaga już interpretatora.

Zupełnie inną historię ma przepowiednia tęgoborska. Rzekomo wygłoszono ją podczas seansu w tysiąc osiemset dziewięćdziesiątym trzecim roku. Na pewno była publicznie rozpowszechniana w marcu tysiąc dziewięćset trzydziestego dziewiątego. Mówi o światowej pożodze, niemieckim orle zwracającym się na wschód i wracającym z ranionym skrzydłem, upadku znaków krzyża i młota oraz polskim odrodzeniu.

W badaniu Krzysztofa Jaworskiego istotna staje się rola pisarki Marii Horskiej-Szpyrkówny. To jej publikacja pomaga uchwycić tekst przed wrześniem. Domniemana data seansu pozostaje odrębną sprawą. Nie trzeba wybierać między bezkrytycznym uznaniem roku tysiąc osiemset dziewięćdziesiątego trzeciego a wyrzuceniem całego świadectwa: można sprawdzić, co dokładnie wydrukowano w marcu trzydziestego dziewiątego.

W przedwojennym „Lotosie” znalazł się jeszcze mniej znany ojciec Urban, przedstawiany jako hrabia z Rostocku. Przypisano mu klęskę niemieckiej potęgi po uderzeniu na ziemie nad Wartą i Wisłą. Mamy druk sprzed inwazji, lecz biografia wizjonera wymaga sprawdzenia, także wobec przywołanej tam powieści Bohdana Ronikiera.

Pod nazwiskiem arcybiskupa Jana Cieplaka krąży także wiersz datowany na tysiąc osiemset osiemdziesiąty ósmy rok. Zapowiada światową pożogę po mniej więcej ćwierćwieczu, uwolnienie Polski, późniejsze zmagania oraz klęskę niemieckiej siły. Dostępne przedruki pozwalają opisać tę tradycję, lecz nie zastępują odnalezienia egzemplarza z rzekomej daty powstania. Pojawiająca się czasem forma nazwiska „Cieślak” dodatkowo pokazuje, jak łatwo tekst odrywa się od autora.

Bronisław Markiewicz umieścił w Boju bezkrwawym, wydanym w tysiąc dziewięćset ósmym roku, przepowiednię związaną z postacią „Anioła Polski”. Zapowiadano tam ogromną wojnę i katastrofę narodu położonego na południe od Polski. Wydanie poprzedza pierwszą wojnę światową. Nie ma jednak podstaw, aby samodzielnie wpisać w ten obraz rok dwa tysiące dwudziesty siódmy albo dowolnego dzisiejszego sąsiada.

Wizja Alojzego Korzeniewskiego, któremu w tysiąc osiemset dziewiętnastym roku miał ukazać się Andrzej Bobola, przedstawiała wielką bitwę wielu narodów i odbudowę Polski po zawarciu pokoju. Z kolei Wandzie Malczewskiej przypisywano zapowiedź odzyskania niepodległości oraz kolejnego ataku na kraj, zakończonego zwycięstwem w święto piętnastego sierpnia. Wersję tę znajdziemy choćby w tekście Maksymiliana Kolbego z tysiąc dziewięćset dwudziestego piątego roku. Jest to zapis już po bitwie warszawskiej; sam nie rozstrzyga, jak brzmiała relacja przed rokiem dwudziestym.

Agnieszka Pilchowa pozostawiła natomiast tekst, który naprawdę można czytać w wydaniu przedwojennym. W Spojrzeniu w Przyszłość z tysiąc dziewięćset trzydziestego trzeciego roku ostrzega Niemców przed przemianą swastyki w znak podboju i przelewu krwi. Przekaz łączy duchową wizję z rozpoznawalną polityką epoki. Osobno krąży przypisywana jej wizja swastyki ruszającej przeciw państwu pentagramu, wiązana z zapisem Jana Hadyny z następnego roku. Tych dwóch śladów nie należy utożsamiać.

Trzy kolumny ze wschodu

Najbardziej filmowy scenariusz wojny w naszym sąsiedztwie wiąże się z Aloisem Irlmaierem. W drugim wydaniu książki Conrada Adlmaiera Blick in die Zukunft zapisano trzy kierunki natarcia: przez obszar czesko-bawarski, przez Saksonię ze wschodu na zachód i z północnego wschodu na południowy zachód. Pojawia się rosyjska ofensywa, błyskawiczne wtargnięcie i ruch ku Zagłębiu Ruhry.

W tym samym przekazie samoloty zrzucają substancję tworzącą śmiercionośny pas od Pragi ku wielkiej wodzie i zatoce na północy. Giną ludzie i rośliny, budynki pozostają. To źródło popularnej interpretacji o broni chemicznej. Samemu wizjonerowi przypisano przyznanie, że nie wie, czym jest obserwowana substancja. Uczciwy opis powinien zachować tę niewiedzę.

Istotny szczegół ginie w dzisiejszych opowieściach o zamachu podczas rozmów pokojowych: wydanie z tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego piątego roku jako dwa wcześniejsze mordy wskazuje Gandhiego i hrabiego Bernadotte’a. Obaj zginęli w tysiąc dziewięćset czterdziestym ósmym. To konkretny powojenny punkt odniesienia, nie szyfr zapisany specjalnie dla naszego kalendarza.

Późniejsze wersje rozwijają trzeci zamach i konferencję pokojową, ale różnią się miejscem: pojawiają się Bukareszt i Budapeszt. Inne przekazy mówią o trzech dniach ciemności oraz o katastrofalnej fali po wybuchu na morzu. Angielska kompilacja The Fate of the Nations przypisuje Irlmaierowi wręcz wyniszczenie Polski i Czechosłowacji. To wtórny wariant przekazu, który trzeba sprawdzić wobec niemieckich wydań; nie ma prawa znikać tylko dlatego, że psuje opowieść o bezpiecznej Polsce. Wersje te nie stanowią jednego, identycznie poświadczonego tekstu. Co więcej, w przytoczeniu prasowej wypowiedzi z tysiąc dziewięćset czterdziestego dziewiątego roku wojna trwa cztery miesiące. Trzy dni dotyczą innego motywu. Z tej układanki nie wynika ani pewność polskiego ocalenia, ani data następnej wojny.

W czesko-bawarskiej tradycji pojawiają się też Mühlhiasl i Stormberger. Ich postaci i przypisywane im zdania bywały mieszane, dlatego nie liczę podobnych wersji jako dwóch niezależnych potwierdzeń. Motyw końcowej wojennej katastrofy opublikował Johann Evangelist Landstorfer w tysiąc dziewięćset dwudziestym trzecim roku. Ówczesny komentarz odnosił wcześniejszą wielką wojnę do pierwszej wojny światowej. Dzisiejsza interpretacja bywa więc kolejnym przesunięciem horyzontu.

Seppowi Wudy’emu przypisywano trzy kolejne wojny i wyniszczenie czeskiego pogranicza w ostatniej z nich. Josef Naar, zwany Fuhrmannlem, miał zapowiadać zniszczenie Czech, niebezpieczeństwo wokół Pilzna i Pragę obróconą w rumowisko. Legendarnemu niewidomemu młodzieńcowi z Pragi przypisywano natomiast wielką wojnę po zabójstwie władcy, upadek koron i kolejną katastrofę Niemiec. To opowieści o bezpośrednim sąsiedztwie Polski, lecz ich współczesne wersje trzeba oddzielić od najstarszych druków.

Jeszcze bardziej militarnie brzmi przekaz przypisywany Ernie Stieglitz: sowieckie uderzenia na europejskie flanki, natarcie na Zachód i atomowe zniszczenie Pragi. W samym opisie pobrzmiewa mapa zimnej wojny. Istnieją również zarzuty, że całość zestawiono z cudzych przepowiedni. Nie wolno przedstawiać jej jako bezspornie autorskiego, jednolitego dokumentu.

W listach frontowych Andreasa Rilla, datowanych na sierpień tysiąc dziewięćset czternastego roku, anonimowy Francuz miał mówić o klęsce Niemiec, drugim wielkim konflikcie i późniejszym krótkim wtargnięciu Rosji do południowych Niemiec. W przytaczanej wersji są również lata czterdziesty siódmy, czterdziesty ósmy i czterdziesty dziewiąty. Nie można ich wymazać, żeby całe zdarzenie bez przeszkód przenieść w naszą przyszłość. W tradycji Antona Johanssona pojawia się zaś powojenna zmiana kontroli nad Polską, Ukrainą i krajami bałtyckimi na korzyść Niemiec. To kolejny powód, by nie mówić o zgodnym proroctwie wszystkich wizjonerów. Ich geopolityczne zakończenia bywają zasadniczo różne.

Nazwiska, które dopisujemy do przyszłości

U Nostradamusa istnieje rzeczywisty polski ślad. Czterowiersz piątej centurii, numer pięćdziesiąt jeden, wymienia ludność Dacji, Anglii, Polski i Czech tworzącą nowy związek, z motywem dalszej wyprawy. Inny, dziewiątej centurii, numer dziewięćdziesiąt cztery, mówi o zagrożeniu miejsca nazwanego Vratislave. Odczytuje się je jako Wrocław, choć spotyka się również inne identyfikacje. Żaden z tych fragmentów nie podaje daty rosyjskiej inwazji na dzisiejszą Polskę.

Wolf Messing miał z kolei zapowiedzieć w Warszawie w tysiąc dziewięćset trzydziestym siódmym roku zgubę Hitlera po zwróceniu się na wschód. Znamy tę historię z późniejszych przekazów biograficznych. Bez współczesnego wypowiedzi świadectwa prasowego jej sława pozostaje większa niż pewność datowania.

W Fatimie wątek rosyjski jest znacznie bardziej konkretny niż w wielu internetowych cytatach: szerzenie błędów Rosji, wojny i zniszczenie narodów. Trzeba jednak zachować chronologię. Watykańska publikacja wskazuje, że przywołany zapis dwóch pierwszych części tajemnicy pochodzi ze wspomnień Łucji spisanych w tysiąc dziewięćset czterdziestym pierwszym roku, choć relacja dotyczy objawień z siedemnastego. Tekst nie wymienia daty przyszłego ataku na Polskę.

Baba Wanga funkcjonuje dziś również jako nazwisko przyklejane do prognoz europejskich wojen i losów Ukrainy. To, że kolejne media publikują listy na nowe lata, nie dowodzi istnienia dawnego, autoryzowanego kalendarza. Szczególnie ostrożnie traktuję zdania, które nagle zaczynają odpowiadać słownictwu i geografii najnowszych wiadomości.

Istnieją również współczesne przekazy spoza Europy, w których Polska pada z nazwy. W orędziach publikowanych przez środowisko Luz de María pojawiają się ostrzeżenia dotyczące Polski oraz listy zagrożonych państw europejskich. Przekaz z trzeciego sierpnia dwa tysiące dwudziestego trzeciego roku wymienia Polskę obok Niemiec i państw zachodnich; z szesnastego września następnego roku pochodzi wezwanie do modlitwy za Polskę prowadzoną ku cierpieniu. Drugie zdanie samo w sobie nie opisuje rodzaju ataku. Nie dopisuję mu rakiet, których w nim nie ma.

Jasnowidzenie na żywo

Krzysztof Jackowski ma w tej historii miejsce szczególne, ponieważ jego wypowiedzi powstają na oczach publiczności. Można próbować ustalać kolejność nagrań, porównywać scenariusze i sprawdzać, czy późniejszy artykuł nie przedstawił starej wypowiedzi jako nowej.

W archiwum automatycznej transkrypcji audycji z dziewiętnastego marca dwa tysiące dwudziestego szóstego roku zapisano scenariusz bez bezpośredniej wojny w Polsce, ale z polską chęcią pomocy jednemu z krajów bałtyckich w napięciu z Rosją. Pojawia się także niebezpieczeństwo pośrednich następstw wydarzeń w Ukrainie i lęku skłaniającego do wyjazdu z niektórych polskich miejscowości. To omówienie transkrypcji; bez odsłuchu nie udaję kontroli każdego słowa.

W sierpniowej publikacji „Super Expressu” Jackowski wymienia natomiast Polskę, Litwę, Łotwę, Estonię, Rumunię i Słowację jako państwa potencjalnego frontu. Opowiada przy tym o rzekomych tajnych ustaleniach NATO. Nie mam podstaw, by tę jego spekulację przedstawiać jako informację o decyzjach sojuszu. Podobnie ostrożnie trzeba potraktować prasową relację o transportach wojsk z Niemiec ku polskiej granicy wschodniej i szybkiej ewakuacji niewielkiego obszaru.

W tej ostatniej publikacji znalazłem wręcz mały redakcyjny alarm: na stronie widnieje data listopad dwa tysiące dwudziestego szóstego roku, a wewnątrz wskazano pierwszą połowę listopada roku poprzedniego. Bez nagrania nie rozstrzygnę, czy zawiniło ponowne wykorzystanie tekstu, błędna data czy inne przeoczenie. Wiem natomiast, że nie wolno automatycznie reklamować go jako świeżej prognozy na kolejny listopad.

Wojciech Glanc przedstawiał zarówno wizję długiej wojny w Ukrainie, jak i obraz zagrożenia nadchodzącego ze wschodu: łąki, na której zamierają rośliny i owady. Relacja prasowa wiązała ten drugi obraz z wiosną dwa tysiące dwudziestego trzeciego roku i możliwym skażeniem. Osobno pojawiał się motyw „ukraińskiego muru”. Są to różne scenariusze i różne daty, a nie jedna precyzyjna zapowiedź.

Aida Kosojan-Przybysz, odnosząc się do roku dwa tysiące dwudziestego trzeciego, nie widziała szybkiego zamknięcia wojny w Ukrainie. Maciej Skrzątek, znany jako Wróżbita Maciej, zapowiadał nasilenie działań po jedenastym maja dwa tysiące dwudziestego drugiego roku. Pierwszy przekaz pozostaje symboliczny, drugi wykorzystuje astrologiczne datowanie. Nie należy nazywać ich jednym rodzajem poznania tylko dlatego, że spotykają się w rubryce „przepowiednie”.

Brytyjczyk Craig Hamilton-Parker w opisach swoich publicznych audycji poruszał możliwość ograniczonego starcia Rosji z Polską lub NATO, a w innym materiale względne bezpieczeństwo Europy Wschodniej przy rosyjskim testowaniu sojuszu. Opis filmu i znaczniki czasu pozwalają zlokalizować temat, lecz nie uprawniają do dopisania pełnej, rzekomo dosłownej wypowiedzi, jeśli nagrania nie odsłuchano.

Nie pomijam głosów z Ukrainy. Maks Hordiejew w relacji agencji UNIAN nie zapowiada bliskiej pełnoskalowej wojny NATO z Rosją, lecz wskazuje wschodnią Polskę i kraje bałtyckie jako obszary napięcia, incydentów powietrznych i dywersji. To konkretniejszy polski wątek niż wiele ogólnych wizji europejskiej katastrofy. Wład Ross w publikacji z lipca dwa tysiące dwudziestego szóstego roku odsuwa rzeczywiste zakończenie ukraińskiej wojny co najmniej do roku dwudziestego dziewiątego. Anżela Pearl wcześniej wskazywała marzec dwa tysiące dwudziestego trzeciego jako możliwy przełom, nawet kapitulację Rosji. To kolejne niezgodne terminy, a nie wspólny kalendarz.

W rosyjskojęzycznym obiegu Wierze Lyon przypisywano natomiast podział Ukrainy między Rosję, Polskę i Rumunię. Taki tekst opublikowały „Argumenty Niedieli” już w marcu dwa tysiące dwudziestego roku, powołując się na blog. Dokumentuje to obieg opowieści, nie rzeczywiste plany Polski. Również w późnych przedrukach słów karpackiego molfara Mychajła Neczaja pojawia się Galicja pod polskim panowaniem. Bez oryginalnego zapisu nie nadaję tym zdaniom automatycznie daty, którą przypisuje im przedruk.

Neczaj zmarł w dwa tysiące jedenastym roku. Tymczasem weryfikacja Gwara Media wykazała przypadek, w którym rzekomo nowa jego prognoza zawierała nagranie innego molfara, Dowbusza. To już więcej niż nieostrożna interpretacja wizji: zmieniono człowieka stojącego za wypowiedzią. Dlatego przy tak szerokiej kwerendzie nawet rozpoznanie twarzy i głosu bywa ważniejsze od efektownego nagłówka.

Gazeta, która nie znała jeszcze września

Zostawiłem na koniec dokument, który szczególnie mocno zmienia tę opowieść. „Polska Zachodnia” z siódmego lipca tysiąc dziewięćset trzydziestego dziewiątego roku przedrukowała wypowiedź Stefana Ossowieckiego. Nad tekstem widnieje tytuł: „Nie będzie wojny w Europie”. Jasnowidz przekonuje, że trwa wojna nerwów, z której Polska wyjdzie zwycięsko. Gazeta zaznacza, że przewidywanie odnosi się do roku trzydziestego dziewiątego.

To nie jest internetowy cytat z dopisanym nazwiskiem. Można obejrzeć numer, datę, czwartą stronę i sąsiednie artykuły. We wrześniu ta zapowiedź okazała się fałszywa. Jeżeli mam traktować temat poważnie, muszę zostawić ją przy stole razem z przepowiedniami, które po latach brzmią imponująco.

Podobną niewygodną datę znajdziemy w historii Kazimierza Domańskiego z Oławy. Relacja Katolickiej Agencji Informacyjnej przypomina przypisywaną jego przekazom zapowiedź trzeciej wojny światowej na jesień tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego szóstego roku. Wskazany termin minął. Zmiana jego znaczenia po fakcie byłaby kolejną interpretacją, nie trafnością pierwotnej zapowiedzi.

Nie wyciągam z tych przykładów wniosku, że każdy człowiek opisujący widzenie świadomie kłamie. Byłby to zarzut, którego materiał nie uzasadnia. Wyciągam wniosek skromniejszy, ale dla tej historii bezlitosny: rozpoznawalne nazwisko nie gwarantuje dostępu do przyszłości.

Można przy tym zadać najmocniejsze pytanie przeciw mojej metodzie: a jeśli wizja jest ostrzeżeniem, a ludzie swoim działaniem naprawdę zmieniają jej spełnienie? To logicznie możliwy model przekazu religijnego. Wtedy jednak oceniamy warunkowe ostrzeżenie, a nie bezbłędną prognozę. Nie można pożyczać sobie obu zalet naraz: dokładności przepowiedni, gdy wydarzenie nastąpi, i całkowitej nieweryfikowalności, gdy nie nastąpi.

Proponuję więc prosty eksperyment. Zanim dopasujemy dawny tekst do kolejnej wiadomości, zapiszmy, jakie jedno zdarzenie naprawdę zapowiada, jaki obszar obejmuje i czego nie wolno będzie dopowiedzieć po fakcie. Jeśli z jednego opisu powstaje pięć sprzecznych scenariuszy, być może to my wykonujemy większą część pracy.

W moim wcześniejszym tekście o trzecim świcie pytałem o początek wojny. Teraz dołożyłbym do tego pytanie o autorstwo mapy. Czy widzę na niej coś, co jasnowidz rzeczywiście powiedział, czy coś, co dopisał wydawca, tłumacz, filmowy narrator albo moje własne oczekiwanie?

Polska w tych przekazach bywa schronieniem, polem walki i nagrodą po końcu starego świata. To rozległe archiwum ludzkiego lęku i nadziei. Żeby przeszukiwać je bez intelektualnego oszustwa, nie muszę zamykać drzwi tajemnicy. Muszę tylko pilnować, by ktoś nie przemycił przez nie własnej pewności, pokazując mi cudzy podpis.

O autorze

Robert J Błaszczyk
Magister dziennikarstwa · magister psychologii · licencjat z komunikacji społecznej · autor 1244.yt

Jestem dziennikarzem i psychologiem. Ukończyłem studia magisterskie z dziennikarstwa i psychologii oraz studia licencjackie z komunikacji społecznej. Obecnie uczestniczę w seminarium doktoranckim; ważne miejsce w mojej refleksji zajmują filozofia i etyka. Pełnię również funkcję rzecznika prasowego 13. Globalnej Konferencji Buddyjskiej. Felietony na 1244.yt są moimi osobistymi analizami i interpretacjami, nie stanowiskiem organizatorów konferencji.

Na 1244.yt pytam o historię idei, katarów, tradycje Graala, duchowość, tajemnice oraz granice tego, co człowiek może poznać. Nie piszę po to, aby potwierdzać modne poglądy. Interesuje mnie wolność myślenia, ścieranie się filozoficznych sprzeczności i uczciwa odpowiedzialność za własną tezę. Korzystam z warsztatu dziennikarza, wiedzy psychologicznej oraz refleksji nad etyką, oddzielając dokument, interpretację i hipotezę.

Prowadzę konsultacje psychologiczne i psychotraumatologiczne online. Pomagam uporządkować trudności związane ze stresem, przeciążeniem emocjonalnym, relacjami i następstwami trudnych doświadczeń oraz ustalić możliwe kolejne kroki.

W pracy wykorzystuję psychoedukację, analizę funkcjonalną zachowania, dialog motywacyjny oraz elementy podejścia poznawczo-behawioralnego i skoncentrowanego na rozwiązaniach. Dobieram sposób pracy do sytuacji, potrzeb i celu konsultacji.

Łączę przygotowanie psychologiczne i psychotraumatologiczne, obejmujące suicydologię, z doświadczeniem dziennikarza, coacha, wykładowcy i eksperta komunikacji. Na Psycholog.CLICK przekładam wiedzę psychologiczną na zrozumiałe artykuły i praktyczne wskazówki.

Nie musisz mieć gotowej nazwy swojego problemu. Możemy zacząć od tego, co jest dla Ciebie trudne.

Umów konsultację w ZnanyLekarz
Napisz do mnie przez WhatsApp
Telefon kontaktowy: +48 790 404 404.

Rozmowa, która pomaga uporządkować to, co ważne.

Jestem Robert J Błaszczyk — dziennikarz, psycholog i autor 1244.yt. Na Psycholog.CLICK rozwijam działalność psychologiczną i psychoedukacyjną. Prowadzę konsultacje psychologiczne i psychotraumatologiczne online dla dorosłych, którzy chcą przyjrzeć się stresowi, przeciążeniu, trudnościom w relacjach lub następstwom obciążających doświadczeń. Wspólnie ustalamy temat rozmowy i możliwe kolejne kroki, z uwzględnieniem Twojej sytuacji i celu spotkania.

Sporządzam również opinie psychologiczne, w tym przeznaczone do wykorzystania w postępowaniach sądowych, w zakresie przyjmowanego zlecenia i moich kompetencji. Zakres pracy oraz materiały potrzebne do przygotowania opinii ustalam indywidualnie.

Zajmuję się coachingiem oraz działalnością ekspercką dotyczącą komunikacji, NLP, medytacji i hipnozy. Przyjmuję zapytania o warsztaty, projekty edukacyjne, materiały dziennikarskie i współpracę medialną. Moje przygotowanie z dziennikarstwa, psychologii i komunikacji społecznej łączę z rozwijaną refleksją nad filozofią i etyką.

Możesz zgłosić się z konkretnym pytaniem, propozycją współpracy albo trudnością, którą dopiero próbujesz nazwać. Konsultację umówisz przez ZnanyLekarz. W pozostałych sprawach wybierz odpowiedni kontakt poniżej.

Robert J Błaszczyk · 1244.yt

Umów konsultację · WhatsApp · E-mail

Psycholog.CLICK · artykuły i działalność psychologiczna · TikTok · @psycholog.click · Facebook · Psycholog.CLICK

ERBEN.PL · ProwadzenieImprez.com · 1244.yt · Publikacje i produkty · Naffy

Poland in the Shadow of Prophecy. Who Saw War, and Who Promised Our Deliverance?

If I could seat Krzysztof Jackowski, Father Klimuszko, Stefan Ossowiecki and Alois Irlmaier around one table, I would begin with a map. No candles, no music, no smoke. I would ask each of them to mark Poland and say exactly: the war will pass through here, stop there, and this is where people must flee. Only then would I ask for a date.

This is, of course, an imagined conversation. But the question is real. Stories circulate about a Poland spared, a Poland divided, a Poland crossed by foreign armies, and a Poland receiving refugees from a devastated West. One homeland, several mutually incompatible futures. Yet someone presents each of those stories as especially compelling.

I want to examine the details. Which seer actually named Poland? Who spoke about Bohemia, Germany or Russia, leaving commentators to insert our country? Did the notorious three days of darkness mean the duration of the war? And why are we so sure that an old vision concerns our future, when it might equally describe the fears of someone living before the First or Second World War?

I will not pretend that every prophecy in the world can be contained in one essay. But we can do something much more interesting than compile another list of approaching disasters: compare the stories with what has actually survived in print.

The Poland that war is supposed to spare

Let me begin with the most reassuring story. Father Andrzej Czesław Klimuszko is credited with predicting a European war that would not pass through Polish territory. Press accounts place this alongside a vision of Poland as a place of renewal and a destination for foreigners. A compilation published by the Nautilus Foundation also reproduces a statement attributed to his book Moje widzenie świata—My View of the World: if he could choose a country in which to live for several more decades, he would choose Poland.

The direction of that message is clear: a European catastrophe and relative Polish deliverance. It does not, however, authorise me to draw a modern map of safe Polish districts. Secondary accounts also circulate images of soldiers crossing the sea and suffering in Italy. These do not automatically imply a Russian military transit route through Poland. Still less should a description of the soldiers’ appearance become an identification of a present-day nation or community.

A similar hope was attributed to the German mystic Therese Neumann. According to post-war accounts, she reassured Polish interlocutors that even another global conflict would not destroy Poland. The crucial word is accounts. A later article naming Bishop Józef Gawlina is a lead to investigate, rather than a transcript of a conversation conducted after the war.

Anna Dąmbska offers a different emphasis. In the message published under her name, a brief war precedes disasters, and their terror may spare Poland on condition of national solidarity: helping those in need, hospitality and sharing what one possesses. Deliverance depends on human behaviour. That means something quite different from a guarantee of safety based simply on Poland’s position on the map.

For Rozalia Celakówna, the condition of rescue is enthronement and recognition of Christ’s sovereignty. Accounts associated with July 1938 describe a catastrophe engulfing states, after which Poland may survive. A separate account linked to February of the following year depicts the Polish-German border burning, from Silesia to Pomerania, and fire spreading through Germany. These are not two identical scenes. Combining them into the single message that Poland has nothing to fear removes both the fire and the condition.

Zofia Nosko, known as Centuria, appears in circulation with an image of Poland emerging victorious from turmoil and welcoming people seeking refuge. A website devoted to her writings also reproduces a passage in which the nuclear arsenal remains unused and a different, catastrophic punishment occurs. Its departure from popular stories of universal nuclear war deserves attention. Not every mystical message predicts the use of atomic weapons.

The anonymous “Podlasianka”, a name referring to Poland’s Podlasie region, belongs in this group too. She is credited with a war between Asian peoples and Europe, followed by peace and a European union with its capital in Warsaw. Częstochowa would become the capital of Poland itself. The Italian friar Lodovico Rocca, meanwhile, was credited with Poland’s post-war rebirth as a significant power. In his case, even the figure’s biography and earliest editions require further investigation.

A fascinating motif recurs: catastrophe across the world brings elevation to a country that previously suffered. I suggest treating this as a research topic in its own right. Perhaps these stories express a desire for historical justice alongside fear of war. That is my proposed interpretation, rather than a verdict on the origin of anyone’s visions.

Wars that have already crossed our lands

Prophecies of war in this part of Europe existed long before the internet. Wernyhora, a legendary Ukrainian bard and seer, was said to have foretold Poland’s defeats and eventual rebirth. In one circulating version, the Poles join the English and the Turks in advancing through Kyiv against Moscow. The Dnieper becomes the scene of enormous slaughter. A more direct connection with the territory of today’s Russian-Ukrainian war would be difficult to find.

Yet similarity of geography does not establish the date of an event. Versions of Wernyhora’s prophecy circulated in nineteenth-century political disputes. The image of a Polish-Turkish-British alliance also needs to be read in that setting. It tells us much about the imagination of people awaiting the collapse of Russian domination. It does not therefore supply a timetable for the next military campaign.

The so-called Eustachius, presented as an early Benedictine prior, was said to have seen Poland wounded by allied predators: a northern lion and a black eagle. Tradition assigns the text to the fifteenth century, while accounts point to a German copy from 1758. It is a story of blows inflicted on Poland, captivity and eventual restoration. Assigning each animal to a specific present-day state already requires an interpreter.

The Tęgoborze prophecy has a very different history. It was supposedly delivered at a séance in 1893. It was certainly being publicly circulated in March 1939. It speaks of a worldwide conflagration, a German eagle turning east and returning with a wounded wing, the collapse of the signs of cross and hammer, and Poland’s revival.

Krzysztof Jaworski’s study brings the writer Maria Horska-Szpyrkówna into focus. Her publication helps establish the text before September. The alleged date of the séance is a separate question. We need not choose between accepting 1893 without scrutiny and discarding the entire testimony: we can establish what was printed in March 1939.

The pre-war journal Lotos also featured the even less familiar Father Urban, presented as a count of Rostock. He was credited with predicting German power’s collapse after an attack on the lands along the Warta and Vistula. The text predates the invasion, but the seer’s biography requires checking, including against the novel by Bohdan Ronikier mentioned there.

A poem dated 1888 also circulates under the name of Archbishop Jan Cieplak. It announces a worldwide conflagration after approximately a quarter-century, Poland’s liberation, further struggles and the defeat of German power. Available reprints allow us to describe this tradition, but do not replace finding a copy from the alleged date of composition. The occasional mutation of his surname into “Cieślak” further illustrates how easily a text can become detached from its author.

In Bój bezkrwawy—The Bloodless Struggle—published in 1908, Bronisław Markiewicz included a prophecy associated with the “Angel of Poland”. It announced an enormous war and the catastrophe of a nation to Poland’s south. The publication precedes the First World War. There is no basis, however, for inserting the year 2027 or any particular present-day neighbour into the image ourselves.

The vision of Alojzy Korzeniewski, to whom Andrzej Bobola was said to have appeared in 1819, depicted a great battle involving many nations and Poland’s restoration after peace was concluded. Wanda Malczewska, meanwhile, was credited with foreseeing regained independence and a subsequent attack on the country, ending in victory on the feast of 15 August. That version can be found, for example, in a text by Maximilian Kolbe from 1925. This is a record made after the Battle of Warsaw; by itself, it cannot establish the wording of the account before 1920.

Agnieszka Pilchowa did, however, leave a text that can actually be read in a pre-war edition. In Spojrzenie w Przyszłość—A Look into the Future—from 1933, she warns Germans against turning the swastika into an emblem of conquest and bloodshed. The message combines a spiritual vision with the recognisable politics of the period. A separate vision attributed to her, of a swastika advancing against the state of the pentagram, is associated with a record made by Jan Hadyna the following year. These two trails should not be conflated.

Three columns from the east

The most cinematic scenario for war in Poland’s neighbourhood is associated with Alois Irlmaier. The second edition of Conrad Adlmaier’s Blick in die Zukunft—A Glimpse into the Future—records three directions of attack: through the Bohemian-Bavarian region, through Saxony from east to west, and from northeast to southwest. It describes a Russian offensive, a sudden incursion and an advance towards the Ruhr.

In the same account, aircraft drop a substance creating a deadly belt from Prague towards a great body of water and a bay to the north. People and vegetation die, while buildings remain standing. This is the source of the popular chemical-weapons interpretation. The seer himself is credited with admitting that he does not know what the substance is. An honest account should preserve that uncertainty.

A significant detail disappears from today’s stories of an assassination during peace negotiations: the 1955 edition identifies Gandhi and Count Bernadotte as the two earlier murder victims. Both died in 1948. That is a specific post-war reference point, rather than a code written especially for our calendar.

Later versions develop the third assassination and a peace conference, but disagree on its location: both Bucharest and Budapest appear. Other accounts describe three days of darkness and a catastrophic wave following an explosion at sea. The English compilation The Fate of the Nations even attributes the devastation of Poland and Czechoslovakia to Irlmaier. This is a secondary variant to check against the German editions; it cannot simply disappear because it spoils the story of a safe Poland. These versions do not constitute a single text with uniform documentary support. Moreover, a reproduced newspaper statement from 1949 gives the war a duration of four months. The three days belong to a different motif. This patchwork establishes neither certainty of Polish deliverance nor the date of the next war.

Mühlhiasl and Stormberger also appear in the Bohemian-Bavarian tradition. Their identities and attributed sayings have sometimes been mixed together, so I do not count similar versions as two independent confirmations. Johann Evangelist Landstorfer published the motif of a final wartime catastrophe in 1923. The contemporary commentary identified the preceding great war as the First World War. Today’s reading may therefore represent another shift of the horizon.

Sepp Wudy was credited with predicting three successive wars and the devastation of the Bohemian borderlands in the last of them. Josef Naar, known as Fuhrmannl, was said to have foretold the destruction of Bohemia, danger around Plzeň and Prague reduced to rubble. A legendary blind youth of Prague was credited with predicting a great war following a ruler’s assassination, falling crowns and another German catastrophe. These are stories about Poland’s immediate neighbourhood, but their modern versions must be distinguished from their earliest printed forms.

The message attributed to Erna Stieglitz sounds even more military: Soviet attacks on Europe’s flanks, an offensive westwards and the nuclear destruction of Prague. The Cold War map echoes through the account. There are also allegations that the whole was assembled from other people’s prophecies. It should not be presented as an undisputed, coherent document authored by her.

In the field letters of Andreas Rill, dated August 1914, an anonymous Frenchman was said to have described Germany’s defeat, a second great conflict and a later brief Russian incursion into southern Germany. The reproduced version also includes the years 1947, 1948 and 1949. We cannot erase those dates to move the entire event effortlessly into our future. In the tradition associated with Anton Johansson, meanwhile, Poland, Ukraine and the Baltic territories come under German control following war. That is another reason to resist speaking of a unanimous prophecy shared by all seers. Their geopolitical endings can be fundamentally different.

Names we attach to the future

There is a real Polish trace in Nostradamus. Quatrain 51 of the fifth century names the peoples of Dacia, England, Poland and Bohemia forming a new alliance, with the motif of a further expedition. Another, quatrain 94 of the ninth century, describes danger to a place called Vratislave. This is read as Wrocław, although other identifications can also be found. Neither passage dates a Russian invasion of present-day Poland.

Wolf Messing, meanwhile, was said to have announced in Warsaw in 1937 that Hitler would meet his downfall if he turned east. We know the story through later biographical accounts. Without a press record contemporary with the alleged statement, its fame exceeds the certainty of its dating.

At Fátima, the Russian theme is much more specific than in many internet quotations: Russia spreading its errors, wars and the destruction of nations. The chronology still matters. The Vatican publication states that the version of the first two parts of the secret reproduced there comes from Lúcia’s memoirs written in 1941, although the narrative concerns the apparitions of 1917. The text does not name a date for a future attack on Poland.

Baba Vanga now also functions as a name attached to forecasts of European wars and Ukraine’s fate. The fact that successive outlets publish lists for new years does not establish the existence of an old, authorised calendar. I am especially cautious about statements that suddenly begin to mirror the vocabulary and geography of the latest news.

There are also contemporary messages from outside Europe that explicitly name Poland. Messages published by Luz de María’s circle contain warnings about Poland and lists of endangered European countries. A message dated 3 August 2023 names Poland alongside Germany and Western states; another, dated 16 September of the following year, calls for prayer for Poland being led towards suffering. The second statement does not, by itself, describe a type of attack. I will not supply missiles that are absent from its wording.

Clairvoyance live

Krzysztof Jackowski has a distinctive place in this story because his statements are made before an audience. We can try to establish the sequence of recordings, compare scenarios and check whether a later article has presented an old statement as a new one.

An archive of an automatic transcript of a broadcast dated 19 March 2026 records a scenario without direct war in Poland, but with a Polish desire to help one of the Baltic states during tensions with Russia. It also includes danger from the indirect consequences of events in Ukraine and fear prompting people to leave some Polish localities. This is an account of a transcript; without listening, I do not pretend to have checked every word.

An August report in Super Express, however, has Jackowski naming Poland, Lithuania, Latvia, Estonia, Romania and Slovakia as countries of a potential front. He also speaks of alleged secret NATO arrangements. I have no grounds for presenting his speculation as information about the alliance’s decisions. A press account of military transports from Germany towards Poland’s eastern border and the rapid evacuation of a small area demands similar care.

In that last publication, I found a small editorial alarm of its own: the page displays a November 2026 date, while the text refers to the first half of November in the previous year. Without the recording, I cannot determine whether the cause was recycled text, an incorrect date or another oversight. I do know that it must not automatically be promoted as a fresh forecast for the next November.

Wojciech Glanc has presented both a vision of a prolonged war in Ukraine and an image of danger arriving from the east: a meadow where vegetation and insects die. A press account associated the second image with spring 2023 and possible contamination. The motif of a “Ukrainian wall” appeared separately. These are different scenarios with different dates, rather than one precise prediction.

Speaking about 2023, Aida Kosojan-Przybysz did not see a rapid closure to the war in Ukraine. Maciej Skrzątek, known as Wróżbita Maciej, predicted intensified fighting after 11 May 2022. The first message remains symbolic; the second uses astrological timing. They should not be called a single form of knowledge merely because they appear together under “prophecies”.

Descriptions of British psychic Craig Hamilton-Parker’s public broadcasts have addressed the possibility of a limited Russian clash with Poland or NATO, and, in another programme, relative safety in Eastern Europe alongside Russian testing of the alliance. A video description and timestamps help locate a subject. They do not authorise an invented, supposedly verbatim statement when the recording has not been listened to.

I do not overlook voices from Ukraine. In a UNIAN report, Maks Hordieiev does not foresee an imminent full-scale NATO-Russia war, but identifies eastern Poland and the Baltic states as areas of tension, aerial incidents and sabotage. That is a more specific Polish connection than many general visions of European catastrophe. In a July 2026 publication, Vlad Ross postpones the Ukrainian war’s true end until at least 2029. Angela Pearl had earlier identified March 2023 as a possible turning point, even a Russian capitulation. These are further incompatible dates, rather than a shared calendar.

In Russian-language circulation, meanwhile, Vera Lyon was credited with predicting Ukraine’s division between Russia, Poland and Romania. Argumenty Nedeli published such an account as early as March 2020, citing a blog. This documents a circulating story, not Poland’s actual plans. Later reprints of statements attributed to the Carpathian molfar Mykhailo Nechai also include Galicia under Polish rule. Without the original record, I will not automatically assign those sentences the date supplied by the reprint.

Nechai died in 2011. Yet an investigation by Gwara Media found a case in which a supposedly new forecast from him contained footage of a different molfar, Dovbush. This goes beyond a careless interpretation of a vision: the person behind the statement was changed. In a search this extensive, recognising a face and voice can therefore matter more than an impressive headline.

The newspaper that did not yet know September

I have left until last a document that changes this story particularly sharply. On 7 July 1939, Polska Zachodnia reprinted a statement by Stefan Ossowiecki. Above it stands the headline: “There will be no war in Europe”. The seer argues that a war of nerves is underway, from which Poland will emerge victorious. The newspaper specifies that the prediction concerns 1939.

This is not an internet quotation with a name added to it. We can inspect the issue, its date, page four and the neighbouring articles. In September, that forecast proved false. If I am to take this subject seriously, I must leave it at the table alongside the prophecies that sound impressive in retrospect.

A similarly uncomfortable date appears in the story of Kazimierz Domański of Oława. A report by the Polish Catholic Information Agency recalls the prediction attributed to his messages that the Third World War would begin in autumn 1986. The stated deadline passed. Altering its meaning after the event would be another interpretation, not a success for the original prediction.

I do not infer from these examples that everyone describing a vision is deliberately lying. That would be an allegation the material does not support. I draw a more modest conclusion, though a ruthless one for this story: a recognisable name does not guarantee access to the future.

The strongest question against my method can still be asked: what if a vision is a warning, and people’s actions really do change its fulfilment? That is a logically possible model of a religious message. In that case, however, we are assessing a conditional warning, rather than an infallible forecast. We cannot borrow both advantages at once: a prophecy’s precision when an event occurs, and complete immunity to verification when it does not.

I therefore propose a simple experiment. Before matching an old text to the next news item, let us write down the one event it actually predicts, the area it covers and what we will not be allowed to add afterwards. If a single description yields five contradictory scenarios, perhaps we are doing most of the work ourselves.

In my earlier essay about the third dawn, I asked about the beginning of war. I would now add a question about the authorship of the map. Am I seeing something the seer actually said, or something supplied by a publisher, translator, video narrator or my own expectations?

In these messages, Poland can be a refuge, a battlefield and a reward after the old world’s end. They form an extensive archive of human fear and hope. To search it without intellectual dishonesty, I do not need to shut the door on mystery. I only need to ensure that no one smuggles their own certainty through it while showing me somebody else’s signature.

About the author

Robert J Błaszczyk
MA in Journalism · MA in Psychology · Bachelor’s degree in Social Communication · author of 1244.yt

I am a journalist and psychologist. I hold master’s degrees in journalism and psychology and a bachelor’s degree in social communication. I am currently pursuing doctoral research through a doctoral seminar, with philosophy and ethics playing an important role in my intellectual work. I also serve as press spokesperson for the 13th Global Conference on Buddhism. The essays on 1244.yt express my own views and analyses, not the official position of the conference organisers.

On 1244.yt, I explore the history of ideas, the Cathars, Grail traditions, spirituality, unanswered questions and the limits of human knowledge. My purpose is not to repeat fashionable views, but to defend intellectual freedom, confront conflicting philosophical ideas and take responsibility for my own arguments. I draw on journalism, psychology and ethical reflection while keeping documentary evidence, interpretation and hypothesis distinct.

I provide online psychological consultations and consultations focused on the psychological impact of traumatic experiences. I help people make sense of stress, emotional overload, relationship difficulties and the effects of distressing experiences, and identify possible next steps.

My work draws on psychoeducation, functional behavioural analysis, motivational interviewing, and elements of cognitive behavioural and solution-focused approaches. I adapt the approach to the person’s circumstances, needs and the purpose of the consultation.

I combine my background in psychology and psychotraumatology, including suicidology, with my experience as a journalist, coach, lecturer and communication specialist. Through Psycholog.CLICK, I turn psychological knowledge into accessible articles and practical guidance.

You do not need to have a name for your difficulty. We can start with what you are finding hard.

Book a consultation via ZnanyLekarz
Contact me on WhatsApp
Contact number: +48 790 404 404. Consultations are offered in Polish; please ask about other language options.

A conversation that helps you make sense of what matters.

I am Robert J Błaszczyk — a journalist, psychologist and author of 1244.yt. Psycholog.CLICK is the home of my psychological and psychoeducational work. I provide online psychological consultations and consultations focused on the impact of traumatic experiences for adults wishing to explore stress, emotional overload, relationship difficulties or the effects of distressing experiences. Together, we agree on the focus of the conversation and possible next steps, taking account of your circumstances and the purpose of the meeting.

I also prepare psychological reports, including reports intended for use in court proceedings, within the scope of an accepted assignment and my professional competence. The work involved and the materials required are agreed individually.

My activities include coaching and specialist work concerning communication, NLP, meditation and hypnosis. I welcome enquiries about workshops, educational projects, journalism and media collaboration. I combine my background in journalism, psychology and social communication with an ongoing interest in philosophy and ethics.

You can approach me with a specific question, a collaboration proposal or a difficulty you are still trying to name. Book a consultation through ZnanyLekarz. For other enquiries, choose the appropriate contact below. Consultations are offered in Polish.

Robert J Błaszczyk · 1244.yt

Book a consultation · WhatsApp · Email

Psycholog.CLICK · psychology articles and consultations · TikTok · @psycholog.click · Facebook · Psycholog.CLICK

ERBEN.PL · ProwadzenieImprez.com · 1244.yt · Publications and products · Naffy

Wspólna bibliografia obu wersji. Zakres dostępu opisano przy każdej pozycji; identyfikatory S służą katalogowi w bloku 6.

  • S01. „Polska Zachodnia”, nr 185, 7 lipca 1939, s. 4, „Nie będzie wojny w Europie” — przedruk wypowiedzi dla „Expressu Porannego”. Skan wydania i jego czwarta strona zostały sprawdzone.
  • S02. Muzeum Historii Polski, „Urodził się Stefan Ossowiecki”. Nota historyczna; źródło wtórne.
  • S03. K. Chodkiewicz, „Aktualne przepowiednie polityczne”, „Lotos”, lipiec–sierpień 1939. Dostępny skan zeszytu; wypowiedź o wojnie na oceanie oraz przekazy przypisywane Urbanowi i Hermanowi.
  • S04. Agnieszka Pilchowa, „Spojrzenie w Przyszłość”, Wisła: Wydawnictwo „Hejnał”, 1933, rozdział IV, s. 82–83. Tekst źródłowy udostępniony w Wikiźródłach, powiązany ze skanami.
  • S05. Interia, „Agnieszka Pilchowa: Polka, która widziała więcej”. Biograficzne omówienie, w tym przypisanie zapisu wizji Janowi Hadynie i rok 1934; nie oryginalny zapis z tego roku.
  • S06. Polskie Radio 24, „Przepowiednie dla Polski. Proroctwo Eustachiusza, wizje Wernyhory, znaki na niebie”. Omówienie tradycji Eustachiusza i Wernyhory; daty najdawniejszych kopii podane za opracowaniem.
  • S07. Przemysław Adamczewski, „Polski mit etnopolityczny i Kaukaz”, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN, 2019, fragment omawiający Jana Tazbira i przepowiednię Wernyhory. Wykorzystano fragment o sojuszu Polaków, Anglików i Turków oraz marszu przez Kijów.
  • S08. Krzysztof Jaworski, „Maria Horska-Szpyrkówna (1893–1977) i jej rola w powstaniu oraz upublicznieniu tekstu tzw. przepowiedni tęgoborskiej”, 2024, DOI 10.25951/13375. Opracowanie naukowe z reprodukcją i analizą tekstu z 1939 roku.
  • S09. Polskie Radio 24, „Przepowiednia «polskiego Nostradamusa». «Brzmi sensacyjnie w zestawieniu z dzisiejszymi wypadkami»”. Omówienie prasowej historii przepowiedni tęgoborskiej.
  • S10. Wiara.pl, „Wszedł między lud – bł. Bronisław Markiewicz”. Omówienie genezy „Boju bezkrwawego” i relacji o 1863 roku.
  • S11. Zgromadzenie św. Michała Archanioła, „Życie i działalność Bł. Bronisława Markiewicza”. Źródło środowiska zakonnego; cytuje publikacje Markiewicza.
  • S12. Maksymilian Maria Kolbe, „Na dzień ósmy grudnia”, „Rycerz Niepokalanej” 4 (1925), s. 321–325; edycja „Pism Świętego Maksymiliana”. Zapis z 1925 roku relacji przypisywanej Malczewskiej i datowanej na 15 sierpnia 1873 roku.
  • S13. Serwis poświęcony Andrzejowi Boboli, „Św. Andrzej Bobola – prorok i patron niepodległości Polski”. Przytacza relację o Alojzym Korzeniewskim; wskazuje publikację z 1854 roku. W tym zleceniu nie porównano egzemplarza z 1854 roku.
  • S14. Vox Domini, „Rozalia Celakówna”, „Życie i misja Sł. B. Rozalii Celakówny”. Relacje o wizjach z 1938–1939 roku; strona wydawnictwa propagującego ten przekaz.
  • S15. Onet, „Rozalia Celakówna widziała koszmar wojny. «Zobaczyłam granicę całą w ogniu»”. Omówienie relacji datowanej na luty 1939 roku.
  • S16. Wolne Media, „Przepowiednia Jana Cieplaka”, 24 czerwca 2007. Wtórny przedruk wiersza datowanego w tradycji na 1888 rok; pełna strona niedostępna, wykorzystano dostępny indeksowany tekst.
  • S17. Archiwum Legionu Małych Rycerzy, „Przepowiednia z roku 1888 – Autorstwo przypisywane arcybiskupowi Janowi Cieplakowi”. Dostępne indeksowane fragmenty; nie odnaleziono pierwodruku z 1888 roku.
  • S18. Onet, „Orędzia z polskich objawień. Co mówią o przyszłości?”, część o Podlasiance. Źródło wtórne; anonimowość autorki utrudnia sprawdzenie rękopisów i dat.
  • S19. Onet, „Polski franciszkanin, który znał przyszłość” / „Ojciec Czesław Klimuszko – franciszkanin, który znał przyszłość”. Prasowe przytoczenia wizji wojny europejskiej i Polski.
  • S20. Fundacja Nautilus, „Przepowiednie dla Polski i świata – próba podsumowania”, 2017. Kompilacja czytelnicza; wykorzystano przytoczenie odsyłające do „Mojego widzenia świata”, nie traktowano pozostałych nazwisk jako niezależnie sprawdzonych źródeł.
  • S21. Misyjne.pl, „Ojciec Klimuszko: Polska będzie oazą spokoju [WIZJA]”, 2018. Wtórne przytoczenia; brak metryki pierwotnej rozmowy dla wojennych obrazów.
  • S22. Anna Dąmbska, „Słowa Jezusa Chrystusa do polskiego narodu”; opis i fragment w katalogu Aromat Słowa. Rzeczywista forma nazwiska: Dąmbska; katalog używa także uproszczonej pisowni „Dąbska”. Wykorzystano udostępniony fragment, nie całą książkę.
  • S23. Serwis poświęcony Zofii Nosko, „Fragmenty Orędzi”, tom 1. Udostępniony fragment o niewykorzystaniu broni atomowej; część materiałów na stronie to obrazy, a nie przeszukiwalny tekst.
  • S24. 20xx.pl, „Przepowiednie Zofii Nosko «Centurii»”, 24 listopada 2020. Dostępny indeksowany fragment o ocaleniu Polski i napływie ludzi; pełne otwarcie strony nie powiodło się.
  • S25. Katolicka Agencja Informacyjna, „Oława: parafia na miejscu rzekomych objawień”, 2005. Relacja przypomina zapowiedź wojny na jesień 1986 roku.
  • S26. Fronda, „Teresa Neumann – niemiecka mistyczka o przyszłości świata i Polski”. Przekazy powojenne podane wtórnie; nie zweryfikowano protokołu rozmowy z Gawliną.
  • S27. Goniec, „Głos z Nieba a sprawa polska”, 28 grudnia 2021. Omówienie Lodovico Rocca i przekazów przypisywanych ojcu Pio; sam tekst wskazuje problemy z pochodzeniem.
  • S28. „Kontakty”, nr 52, 1992, s. 12, „Przepowiednie o Polsce”. Skan prasowy z przekazami przypisywanymi Ludmile z Czech i Lodovico Rocca; istnienie tego druku nie potwierdza ich dawnych dat ani atrybucji.
  • S29. Archiwum „Przepowiednie Jackowskiego”, „Polska — skłonność do angażowania się w pomoc wojenną”, audycja „Idzie Czas Fałszywego Mesjasza – Wizja Na Żywo”, 19 marca 2026, fragment od 6:13. Automatyczna transkrypcja ze znacznikami czasu i odsyłaczem do nagrania; nie wykonano odsłuchu.
  • S30. Weronika Fakhriddinova, „Jackowski wskazał Polskę i pięć innych państw. Mówi o ruchach wojsk i «nowym etapie wojny»”, „Super Express”, 16 sierpnia 2026. Relacja o wizji; nie źródło informacji o rzeczywistych decyzjach NATO.
  • S31. Helena Ziółkowska, „Jasnowidz Jackowski o wojnie w Polsce. «Wejdą wojska, które…»”, Dziennik.pl; strona oznaczona 9 listopada 2026. Tekst mówi o pierwszej połowie listopada 2025; niespójność dat pozostaje nierozstrzygnięta.
  • S32. Pomponik, „Jasnowidz Jackowski i najnowsza przepowiednia: «Rząd zrzuci z siebie władzę». Polska podzielona?”, 2022. Relacja o trójpodziale Polski; nie dowód przyszłej zmiany granic.
  • S33. Citybuzz, „Dojdzie do groźnego skażenia? Jasnowidz Glanc ostrzega – «Bałbym się wiosny»”, relacja o wiośnie 2023. Prasowe omówienie wizji; interpretacja obrazu jako skażenia jest wtórna.
  • S34. Interia, „Nowa przepowiednia Wojciecha Glanca o Polsce. «Boję się, że dojdzie do katastrofy» [Tylko u nas]”, 2022. Wywiad / relacja dotycząca przedłużania wojny ukraińskiej i następstw dla Polski.
  • S35. O2, „O zgrozo! Jasnowidz Wojciech Glanc przestrzega przed kwietniem”, 2023. Relacja zawierająca obraz „ukraińskiego muru”.
  • S36. O2, „Jasnowidzka Aida zabrała głos ws. wojny. Bardzo niepokojące słowa”, 9 stycznia 2023. Przytoczenie wypowiedzi z rozmowy w programie „W moim stylu”.
  • S37. Pomponik, „Wróżbita Maciej przewiduje przyszłość konfliktu w Ukrainie. Pada konkretna data!”, 2022. Rozmowa redakcyjna; prognoza nasilenia działań po 11 maja 2022.
  • S38. Conrad Adlmaier, „Blick in die Zukunft”, wydanie 2 rozszerzone, 1955, zwłaszcza s. 90–92. Przeczytano dostępny skan / transkrypcję końcowej części wydania; zapis pośrednika, nie autograf Irlmaiera.
  • S39. Clarissa Schnabel, „The Irlmaier prophecies, Part 3: The Third World War”, 20 kwietnia 2022. Porównanie prasowych i książkowych wersji, w tym późnych relacji o zamachu i konferencji.
  • S40. Clarissa Schnabel, „The Irlmaier prophecies, Part 4: The yellow line and the three days of darkness”, 23 kwietnia 2022. Porównanie wariantów żółtego pasa, ciemności i katastrofy wodnej.
  • S41. Clarissa Schnabel, „The Feldpostbriefe prophecies”, 20 września 2023. Przytoczenia listów Rilla datowanych 24 i 30 sierpnia 1914 za Stephanem Berndtem; oryginałów listów nie badano.
  • S42. „CHRIST IN DER GEGENWART”, Herder, „Wahrsagerei: 100 Jahre Mühlhiasl”, 2023, nr 14. Analiza publikacji Landstorfera z 1923 roku i kontekstu epoki.
  • S43. Arbeitskreis Heimatgeschichte Mitterfels, „Der Mühlhiasl und seine Zeit”, „Mitterfelser Magazin”, 2000. Krytyczna analiza legend, pokrewieństw ze Stormbergerem i starszymi przekazami czeskimi.
  • S44. Austria-Forum / AustriaWiki, „Sepp Wudy”, wersja z 3 lipca 2021. Omówienie folklorystyczne i łańcucha późniejszych relacji.
  • S45. Pravda TV, „Die Prophezeiungen des Bauers Fuhrmannl über einen großen Weltkrieg und die Zerstörung Böhmens”, 29 stycznia 2019. Kompilacja odsyłająca do Franza Andreßa, 1913; nie zweryfikowano oryginalnego wydania z 1913 roku.
  • S46. Christof Niederwieser, „Die Prophezeiung des blinden Jünglings von Prag”; omówienie nawiązujące do „Prognostik 01: Zukunftsvisionen”, 2015, s. 92. Współczesne opracowanie legendy; deklarowane druki z 1660 i 1700 wymagają osobnego porównania.
  • S47. Christliche Mitte, „Die Welt taumelt in den III. Weltkrieg”, 30 stycznia 2023. Współczesna publikacja przypisująca Ernie Stieglitz rozbudowany scenariusz sowieckiego ataku.
  • S48. Arthur A. Prieditis, „The Fate of the Nations: Great Events of the Near Future as Predicted by Nostradamus and Other Clairvoyants”, Saint Paul: Llewellyn Publications, 1975; dostępny wyciąg „Predictions Other Than by Nostradamus”, m.in. s. 393 i 411–412. Kompilacja wtórna. Metrykę książki porównano z katalogiem Open Library; wyciąg nie zastępuje krytycznych wydań poszczególnych przepowiedni.
  • S49. Nostradamus, „Les Prophéties”, centuria V, czterowiersz 51; tekst w edycji Anatole’a Le Pelletiera „Les oracles de Michel de Nostredame”, 1867, t. 2. Źródłowe brzmienie francuskie, dostępne w Wikiźródłach.
  • S50. Nostradamus, „Les Prophéties”, centuria IX, czterowiersz 94; transkrypcja francuska w serwisie Gladir. Tekst źródłowy; identyfikacja Vratislave jest osobnym problemem interpretacyjnym.
  • S51. Alexandra Nagel, „Wolf Messing: First Steps towards a Full Assessment of the Narrative of a Psychic Entertainer”, „Aliter” 4, 2014, s. 138–155. Opracowanie krytyczne; metryka także na stronie autorki Green Tulips.
  • S52. Kongregacja Nauki Wiary, „The Message of Fatima”, 26 czerwca 2000. Publikacja watykańska; podaje daty spisania wspomnień i tajemnicy.
  • S53. „The Skeptic”, „The Strange Hinterland of the Long-Dead Baba Vanga and Her Annual Psychic Predictions”, styczeń 2024. Krytyczne omówienie późniejszych atrybucji i list rocznych.
  • S54. Revelaciones Marianas, zestawienie „Europa”, m.in. przekaz datowany 3 sierpnia 2023. Publikacja środowiska Luz de María; istnienie daty na stronie nie dowodzi daty pierwszego publicznego udostępnienia ani nadprzyrodzoności.
  • S55. Dzieło Ewangelizacji Ubogich i Strapionych, przedruk orędzia Luz de María z 16 września 2024, „Módlcie się… za Polską…”. Dostępny indeksowany fragment z przytoczeniem hiszpańskiego tekstu; pełna strona chwilowo niedostępna.
  • S56. Craig Hamilton-Parker, „Trump, Putin, Xi, Modi and the Geography of Power. LIVE Q&A + Psychic Predictions”, YouTube, 2026, opis: 30:45. Źródło autora; sprawdzono indeksowany opis i znacznik czasu, nie odsłuchano nagrania.
  • S57. Craig Hamilton-Parker, „Live Psychic Predictions: Biobank Hack, Islamification of the West, Kier Starmer and more…”, YouTube, 2026, opis: 19:37–20:43. Źródło autora; sprawdzono indeksowany opis i znaczniki czasu, nie odsłuchano nagrania.
  • S58. Paul Bahlmann, „Rheinische Seher und Propheten. Ein Beitrag zur Kulturgeschichte”, Münster: H. Mitsdörffer / Hans Ertl, 1901. Dostępny pełny tekst w Project Gutenberg; rok porównano z bibliografią autora. Historyczne świadectwo obiegu legend.
  • S61. Marina Korzun, „Вороги хочуть знищити народ: мольфар Нечай передбачив війну в Україні”, Fakty ICTV / Life, 16 marca 2022. Relacja powołująca się na wywiad Neczaja z 2007 i wspomnienie jego żony; nie odsłuchano całego oryginalnego wywiadu.
  • S62. „Пророчество карпатского мольфара Нечая”, „Технополис завтра”, 23 września 2024. Późny przedruk przypisujący Neczajowi m.in. Galicję pod Polską; jako datę wypowiedzi podaje 24.08.2007 bez przedstawienia tu sprawdzonego oryginału.
  • S63. Nazar Hłamazda, „Фейк. Мольфар Нечай назвав точну дату закінчення війни”, Gwara Media, 19 stycznia 2024. Weryfikacja wykazuje przypisanie Neczajowi wypowiedzi innego molfara, Dowbusza.
  • S64. UNIAN, „Макс Гордєєв побачив, чи загрожує Європі велика війна: що кажуть карти Таро”. Relacja tarota Hordiejewa dotycząca wschodniej Polski i Bałtyku; publikacja dostępna podczas kwerendy 21.11.2026, dokładnej daty artykułu nie ustalono.
  • S65. Wioletta Orłowa, „Війна не закінчиться до 2029 року: астролог Влад Росс приголомшив новим прогнозом”, UNIAN, 23 lipca 2026. Prasowa relacja konkretnej prognozy końca wojny; nie wiadomość o uzgodnieniu stron konfliktu.
  • S66. UNIAN, „Когда и чем закончится война в Украине — прогноз астролога Анжелы Перл — видео”, 2022. Artykuł z wypowiedziami Anżeli Pearl, podlinkowany przez „Fakty” z 26.07.2022.
  • S67. Julia Łuhowa, „Закінчення війни в Україні: що говорять про це Анжела Перл та інші астрологи”, „ФАКТИ”, 26 lipca 2022. Przytacza osobne prognozy Pearl, Ołeksija Kyryczenki, Natalii Własenko, Olhi Medweckiej i Jany Pasynkowej.
  • S68. „Выложено пророчество «казахской Ванги» о разделе Украины Румынией, РФ и Польшей”, „Аргументы Недели”, 13 marca 2020. Wtórne przypisanie Wierze Lyon za blogiem w Jandeks Dzen; nie dowód rzeczywistych planów terytorialnych któregokolwiek państwa.
  • S69. Oksana Radionowa, „«Керуватимуть чоловік із жінкою»: мольфар Довбуш про те, коли закінчиться війна і що буде потім”, TSN, 15 grudnia 2023. Relacja reporterki z wypowiedzi molfara; weryfikacja Gwara Media identyfikuje również nagranie programu z poprzedniego dnia.

Wcześniejsza publikacja autora

  • S59. Robert J Błaszczyk, „Zanim nadejdzie trzeci świt”, 1244.yt. Przeczytany wcześniejszy artykuł autora; punkt porównania, a nie niezależne potwierdzenie przepowiedni.

Dalszy trop bibliograficzny

  • S60. Józef Chociszewski, „Polska Sybilla, czyli zbiór objawień, proroctw i przepowiedni tyczących się mianowicie Kościoła Katolickiego, Polski i Słowiańszczyzny”, Poznań, 1877; rekord Wielkopolskiej Biblioteki Cyfrowej. Sprawdzono opis bibliograficzny; całego woluminu nie przeczytano. Dalszy trop archiwalny, nie podstawa szczegółowych twierdzeń.

KONIEC FELIETONU

Jeden tekst się kończy. Pytania zostają.